Beynim durdu…

Birşeyler yazmak istiyorum. Aklıma konu gelmiyor. Ama elimden şu an sadece yazmak geliyor gibi. Ne düzenlenecek siteleri yapasım var. Ne projemdeki hataları gideresim ne de ödevi yapasım. Ama aklıma yazacak konuda gelmiyor. Boşluktayım sanki. Konuyu bir fıkrayla mı bağlasak ve bitirsek:

Nasrettin hoca bir gün cuma namazı sonrası vaaz vermek için kürsüye çıkmış. Kem küm derken aklına söyleyecek söz, konuşulacak konu gelmiyor. On – on beş dakika kadar sonra “Ey cemaat ben kürsüye çıktım ama aklıma söyleyecek yapacak bir şey gelmiyor.” demiş. Ön saflardaki hazırcevaplardan biri de “Bre hocam kürsüden inmek de mi aklına gelmiyor?” demiş.

Evet bugünlük de bu kadar. Yarın gün benim için erken başlıyor. ehavkı seviyorum ama sabah saat 6 da Yeşilyurt otobüsüne binmeyi sevmiyorum, keza altı buçuk metrosu da çekilmiyor. İlkokul da bir okuma parçamızda vardı. “Güzel yerlere hep zorlu yollardan ulaşılır.” diye bir söz. Ne kadar haklıymış bilememişim. Dünyanın belki de en güzel duygusu olan uçuş için karganın bokunu yemediği saatte, sokak köpekleri bile uyurken ben yine yollarda olacağım. Üstelik resmi tatil. Fazla dert yandım yine görüşürüz.

Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create your website with WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: