İstanbulu Sevmek

Bir yağmur griliğindeydi İstanbul,
lunapark sessiz ve yalnız.
Rüzgar tezahürat yapıyordu
ve bir sıfır mağluptu  inler cinlere karşı
sokaklarında İstanbulun.

Son yaprağındaydık takvimin;
bulutlar sanki buna ağlıyordu.
Dalgalar kıyıyı,
damlalar sahili dövüyordu.
Ve adaların ışıkları titrek, korkak
göz kırpıyordu pusun içinde.

Bir Amazon kraliçesine tutsaktı gönlüm,
şiddetle reddediyordu bir Bizans kralını.
Ama severdi böyle melankolik havaları.
Her şehre yakışır mıydı sahi;
Biraz göz yaşı, biraz pus?

Gözlerime ilk defa güzel görünüyordu İstanbul,
Ve bir takvimin son yaprağındaydık
yeni bir başlangıcın eşiğinde.

3 Ocak 2012
Altıntepe, İstanbul

Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create your website at WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: