Mutluluk

Yukarıda gördüğünüz konu üzerine başlatılan bir mimleme oyununda sıra bana gelmiş.

Ben genelde mutsuzluk üzerine yazsam da, melankolik olsam da şu an mutluluk için yazabileceğim en doğru an. Sadece tarzıma karar vermeliyim bir öykü mü, tanımlayıcı bir yazımı belki de ikisini karıştırmak en iyisi olacak.
Genç adam MSN den gelen uyarı sesiyle irkildi ve bir an için gözü bakmakta olduğu meteorolojik uydu görüntülerinden monitörün sağ alt köşesine kaydı. O anda içi kıpır kıpır oldu aylardır görüşmediği eski kız arkadaşı çevrimiçi olmuştu.
Bir süre konuşmamayı düşündü. Bu derece iradesiz olmamalıydı hala seviyor olabilirdi ama bunu karşıdakine yansıtmasa daha iyi olurdu. Sadece iradesine hakim olamayacağını bildiği için üstüste iki bölüm dizi izledi. Ardından hayata döndüğünde eski sevgilisi hala çevrimiçiydi. Başka şeylerle meşgul olmayı denedi. Olamadı.
Sonunda “merhaba naber?” yazdığında üç saniyede cevap alamayınca kendini dünyanın en mutsuz insanı gibi hissetti ve hemen başka arkadaşıyla konuşmaya başladı. Bu sırada ise genç kız cevap vermişti.
Çok fazla eskileri kurcalamadan havadan sudan bahsettiler. Bir süre sonra genç kız dertlerini açtı biraz genç adam dinliyordu ve gerekli yerlerde yorum yapıyor, yardım etmeyi deniyordu. Ortak liselerinden konuştular biraz, biraz derslerden, biraz havadan sudan, biraz üniversiteden. Zaman hızla akıyordu ve ayrıldıklarından beri ilk defa bu kadar akıcı bir konuşma oluyordu aralarında.
Genç adam mutluydu aklına mimleme oyunu geldi işte mutluluk bu andı ve bunu hala mutluyken yazmalıydı. Mutluluk seni terk eden, unutamadığın insanla aylar sonra yeniden konuşabilmekti. Bir arkadaştan farkı olmadan dertleşebilmekti. Her şeye rağmen hala onu yanında istemek ama bunu ona belli etmeden derdine ortak olmaktı.
Biraz şıpsevdi sakızlarından çıkan aşk tarifi gibiydi mutluluğun tarifi. Bazen iki bilgisayarda bir konuşma penceresini paylaşmak idi mutluluk. Ve konuşmaktı saatlerce. Özlediğini belli etmeden, hala sevdiğini unutamadığını belli etmeden konuşmaktı. Sevdiğinin derdine ortak olmak, çözüm aramaktı mutluluk.
Biraz da O’nun dışında konuşursak sevdiğin bölümde okuyup, sevdiğin insanlarla bir arada olup, sevdiğin klüpte zaman geçirmekti mutluluk. Melankolik takılıp da elindekinin farkına vardığın zamanlardaki sevinçti mutluluk.
Biterken : Vega – Ankara
Not: mimleyecek adamım yok.

Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create your website at WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: