Canbu.info

Son zamanlarda her an geleceği düşünmeye başladım ve her an gelecekten korkmaya. “İnsan büyüdükçe hayalleri küçülür mü?” diyor ya Deniz, Babam ve Oğlum filminde. İşte insanın hayalleri küçülmese de gerçekleri büyüyor, sorumlulukları artıyor. Omuzlarındaki yük arttıkça bu da bel ağrısı değil baş ağrısı yapıyor zamanla. Yeni Türkünün de dediği gibi “Biz büyüdük ve kirlendi dünya” durumu vuku buluyor. Gerçeklerin acı yanları göze batıyor artık.

Artık ölenler bir yolculuğa çıkmış olmuyor. Onlar hayatını kaybetmiş oluyor. Ölüm bile güzel bir yolculuktan acı bir kayıba bırakırken yerini ya yaşam ve yaşamın gerçekleri. İşte onlar gittikçe daha çok yükleniyor insana.

Geleceğini düşünmeye başlıyor insan. Baba ocağından ayrılacağı günlerde ne yapacağını, askerliği, evliliği, çocuk sahibi olmayı, aile geçindirmeyi. Hepsine kafa yoruyor ve son günlerde bunları düşünmek pek de içacıcı olmuyor. Dünyada onlarca şey kötüye giderken ki kısa bir listeyle:
-Küresel ısınma
-Küresel ısınmaya bağlı susuzluk ve kurak bir gelecek
-Susuzluğa bağlı olarak yaşanacak gıda sıkıntısı
-Küresel ekonomik kriz
-Krize bağlı işsizlik
-Şu anda savaşan ülkeler
-Ve gelecekte savaşması beklenen ülkeler
-Sürekli mutasyon geçirip her seferinde daha ölümcül olan virüsler,bakteriler

Bizi gelecekte nasıl bir dünya bekliyor bilmiyorum ama gelecekten çok korkuyorum. Bilgisayar mühendisi adayı olarak elektriksiz yaşayabilirim ama su olmadan çok zor. Hayatımızın her anı suya bağlıyız, her dakikamız su sayesinde yaşanıyor.

Ekonomik krizin getirdiği işsizliğin suç oranını artırmasını bekliyorum. İşsiz kalanlar ne kadar namuslu ve dürüst olsalar da bir yerden sonra aileleri için onları geçindirebilmek için suça yönelecekler ve işsizlikle beraber suç oranı da artacak. Bunun yanısıra benim de iş bulmam çok zor olacak.

Savaşlar dünyayı uçuruma sürüklüyor ki bu savaşların gideceği son nokta nükleer savaşar olacak ve dünya nükleer bir çöplüğe dönecek.

Bunları düşündükçe tüylerim diken diken oluyor. Ve son yıllarda her ne kadar küçük çocukların ne kadar sevimli,ne kadar güzel olduklarını düşünsem de gelecekte bir aile kurduğumda çocuk sahibi olmayı düşünmüyorum. Çünkü dünya o kadar kötü bir yere gidiyor ki o dünyaya çocuk getirmek çocuğa eziyet etmekten başka bir şey olmayacak. Bunun yerine SHÇEK e başvurup oradaki çocuklardan birini evlatlık alarak ona daha iyi şartlar sunmak daha iyi olur diye düşünüyorum.

Gelecekte dünyanın geleceği halde yeni bir çocuk sahibi olup ona eziyet çektirmektense zaten dünyaya gelmiş ancak bir şekilde ailesinden ayrı düşmüş bir çocuğa o yuvanın sağlayabileceğinden daha iyi şartlar sağlamak, elimden gelenin en iyisini vermek daha uygun ve daha mantıklı bir yol değil mi?

Gelecekten çok korkuyorum, susuzluktan, savaştan, kıtlıktan, işsizlikten ve bu dünyaya yeni bir can, yeni bir insan getirmekten çok korkuyorum.

Biterken : Bengü – Doya Doya Tat (http://www.powerturk.com/2007/tikladinle.asp Powertürk Web Radyosu)

Yukarıdaki sözler ben ortaokuldayken bir firmanın reklamlarında kullandığı sözler. Yıllar geçtikçe insan mutluluğun huzurda olduğunu anlıyor. İnsan huzursuz olduğunda mutlu da olamıyor.

Bugün eve geldiğimde evde kimse yoktu, evde yalnızdım ve elimd okunacak bir Uykusuz vardı. Zaten biraz keyfime düşkün olduğumdan okumak için daha iyi bir ortam olamazdı. Televizyonun karşısına geçip Powerturk TV yi açtıktan sonra dergiyi elime aldım ayaklarımı uzattım ve sehpaya bir bardak içeceğimi koydum. Keyfim yerindeydi, huzur vardı ve mutluydum.

Kulağıma günümüzün popüler şarkıları gelirken elimde en sevdiğim dergilerden biri vardı ve onun dışında tamamen sessizlik, tamamen ben vardım. O anda elimdekilerin değerini bir kez daha anladım. Her ne kadar büyükler şimdikileri kıymet bilmeyen, değer bilmeyen insanlar olarak tanımlasalar da. Her geçen gün elimdekilerin değerini, kaybettiklerimin değerini daha iyi anlıyorum.

Bu değeri anladım ve şu anda bana bu fırsatları sunan aileme bir kez daha minnettar oldum. Şu anda bu fırsatları onlar bana sunuyorlardı ve gelecekte bir ailem olurse benim de aileme bu kadar güzel fırsatları sunmak için çalışacağım bir gerçekti.

Şu anda ise yapmam gereken tek şey benden tek beklenti kendime geleceğimi kurmamdı ki onun için de bana altyapıyı sağlayan yine ailemdi. Derslerin iyi olmasını, okulu asmamamı, aldığım işleri zamanında teslim etmemi istemelerinin kendileriyle ilgili hiç bir nedeni yoktu. Neden tamamen benim geleceğimi sağlam temeller üzerine kurmamdı. Bu nedenle kendilerine buradan bir kez daha teşekkürü borç biliyorum.

Umuyorum ki ilerleyen yıllarda onların bana sağladığı huzurlu, mutlu yuvayı ben de kendi kuracağım aile için sağlayabilirim.

Biterken : Eylem – Hayat (http://www.powerturk.com/2007/tikladinle.asp Powertürk Web Radyosu)

Evet. Bu sefer ki fazlasıyla kişisel bir yazı. 2009 yılından beklentilerim. Bundan bize ne diyebilirsiniz ki diyeceksiniz. Sadece yazmış olmak için yazıyorum bu yazıyı okumamak serbest. Hoş diğerlerini de okuyup okumamak sizin elinizde. 🙂 Geçelim listeme :

– Aldığım bilete amorti de olsa bir ikramiye çıkması,
– Şu lanet hastalık olan gribin geçmesi,
– Güzel bir SIV eğitimi sonrası EHAVK ta eğitmen olarak kalabilmek,
– Sallantıda olan 1-2 dersimi de 2 veya üzeri notla geçmek,
– Karşılıklı sevgi ve saygıya dayanan bir ilişkiye başlamak,
– Ases Tasarıma daha fazla iş,
– Ve tabi ki sağlık, mutluluk 🙂

Az önce güzel bir söz gördüm: “One today is worth two tomorrows.” Ben Franklin…

Aynen bizim bugünün işini yarına bırakma gibi. Ertelemek her zaman kaybettirir. Bir işi ertleyerek kazanan değil kaybeden taraf oluruz her zaman. O nedenle elimizde imkan varken bir işi bitirelim. Ertelenen bir iş hiç bitmeyebilir. Çünkü değil yarına bir saniye sonrasına bile çıkacağımızın garantisi yok. Siz siz olun elinizdeki işi hemen halledin. Sonradan pişman olacağınız bile bile bir işi ertelemek gerçek anlamıyla aptallıktır. Bir diyete başlayacaksanız bunu pazartesi başlarım diye ertelemeyin hemen başlayın. Ders çalışacaksanız 10 dakika sonra demeyin hemen başlayın. Çünkü o pazartesi, o 10 dakika sonrası asla gelmeyebilir.

Biterken : King Crimson – Epitaph

Daha önce bahsetmeyi düşünüyordum. Yazılara şöyle bir baktım unutmuşum anlaşılan. Renovatio nedir? Ne anlama gelir?

Renovatio’yu ilk defa adını bile hatılamadığım bir filmde gördüm. Filmdeki tasarımcının tasarladığı bir sürat yatıydı. Tasarımcının bir organı düzgün çalışmıyordu ve organ nakline gereken para için bu yatı tasarlamış ve adını Renovatio koymuştu. Biliyorum Renovatio adını hala açıklamadım.

Renovatio latince yeniden doğuş demektir. Bu anlama gelen diğer bir kelime de rönesanstır. Yani o dönem de aslında sanat, insanlık, milliyetçilik gibi düşünce akımları için bir yeniden doğuş zamanıdır.

İşin özünde ben filmdeki yatı çok beğendiğim için ve Renovatio adının anlamı hoşuma gittiği için bu adı kimi yerde takma ad olarak kullandım, kimi zaman bu şekilde bir alan adı yönlendirme aldım.

Ve en son olarak bu blogun adı olmaya hak kazandı. Daha doğrusu blog yeniden doğuş adını almaya hak kazandı. Çünkü bu sayfalar ilk kez yayınlandığında ben yeni terkedilmiş, kendini çok çaresiz gören, boşlukta hisseden, tüm güzel şeyleri elinin tersiyle iten, bundan sonra hayatın anlamının olmadığına inanan, Ege olmadan hiç olduğumu düşünen biriydim. O yüzden de bu sayfalara “Bir ölünün not defteri” dedim.

Şimdilerdeyse artık her şey kesinlikle geçmişte kaldı. Artık her şey güzel bir anıdan ileriye gidemiyor. Beni ağlatmak şöyle dursun üzmeye bile yetmiyor terk edildiğim düşüncesi. Hayat devam ediyor. İşte bu nedenle bu sayfalar artık “Renovatio” dönemini yaşıyor. Belki yazılarda gözle görülür bir değişiklik yok ancak yakın çevremin bende gözlemlediği yadsınamayacak değişiklikler var. Renovatio şimdi anlam kazandı.

Ege sadece güzel bir anı. Hayat ise geçmişte değil şu anda yaşanıyor. Hayır, anı yaşa tarzı bir klişenin içinde değilim, geleceği planlıyorum ama bu sefer geleceğimi başkalarını dahil etmeden kendi üzeirmden planlıyorum ve biliyorum ki her kime karşı olursa olsun fazla güven ve bağlılık sonunda yalnızca bize kaybettiriyor. Herkese gerektiği kadar güvenmeli, değer vermeli ve bağlanmalıyız. Kendimize güvenden ise asla vazgeçmemeliyiz çünkü her şey bittiğinde bu dünyadan yalnız ayrılacağız. Her şeyin başında ve sonunda aslında yalnızlık var.

Biterken : Seksen Dört – Ölürüm Hasretinle (Az önce yazdıklarımla biraz tezat ama 😉 )
(Bu arada google amcaya sordum. Film The Island imiş, filmde Renovatio denen yat ise Wally Power 118 imiş. Yatın fotoğrafları vs. için http://www.wally.com/jumpch.asp?idChannel=44&idUser=0&attivo=2-6 )